Jak wybrać kosiarkę do trawy.

Jak wybrać kosiarkę do trawy

Tomasz Galicki

Szczęśliwi właściciele ogrodów często stają przed dylematem, jaką kosiarkę wybrać. Jest wiele czynników, które podczas tego wyboru muszą rozważyć. Ciągle powiększający się rynek sprzętu ogrodowego utrudniać może ten wybór ze względu na ogrom oferowanego asortymentu, jak i zróżnicowanie cenowe sprzętu.

  Wyższa cena najczęściej oznacza, że urządzenie wykonane zostało z lepszych i wytrzymalszych materiałów Przy wyborze kosiarki nie powinniśmy kierować się jednak walorami cenowymi, lecz dokładnie przemyśleć w jaki sposób będziemy ją eksploatować.
Jeżeli jesteśmy właścicielami małego trawnika przed domem to nie potrzebne będzie wykosztowywanie się na drogą i mocną kosiarkę spalinową. Przy takim zastosowaniu taka kosiarka może okazać się nie tylko zbytecznym wydatkiem, ale również kłopotliwym, głośnym i drogim w eksploatacji. W tym przypadku zdecydowanie lepiej kupić tańszą i cichszą kosiarkę elektryczną.
Wybierając to urządzenie powinniśmy uwzględnić kilka czynników, a mianowicie zastanówmy się jak duży jest nasz trawnik, jak często będziemy przycinać trawę oraz jaki przeszkody i nierówności napotkamy podczas wykonywania tej czynności. Na początek zdecydujmy czy w ogóle potrzebujemy kosiarki i czy nie lepszym dla nas rozwiązaniem będzie podkaszarka. Jeżeli nasz ogródek jest na tyle mały że manewrowanie kosiarką może sprawiać kłopot to nie ma nad czym się dalej zastanawiać. Obecnie produkowane podkaszarki do trawy są lekkie, ciche i niekłopotliwe w eksploatacji, dodatkowo umożliwiają nam strzyżenie trawy przy samym płocie, ścianie i pod krzakami.
Jeżeli jednak nasz trawnik umożliwia nam dostateczną możliwość manewrowania kosiarką to weźmy teraz pod uwagę dostępność źródła zasilania. Jeżeli działka jest uzbrojona w prąd elektryczny a powierzchnia trawnika nie przekracza 500 m2 to wystarczającym urządzeniem będzie kosiarka elektryczna. Jeżeli na działce nie posiadamy gniazdka elektrycznego a chcemy korzystać z zalet sprzętu zasilanego energią elektryczną możemy przemyśleć zakup kosiarki akumulatorowej, która znacznie ułatwi nam manewrowanie pomiędzy grządkami i rabatami ze względu na brak kabla zasilającego. Rozwiązanie to nie jest jednak zbytnio rozpowszechnione ze względu na wysoką cenę takiego urządzenia.
Jeżeli jesteśmy posiadaczami działki za miastem, bez dostępu do prądu a jej powierzchnia przekracza 500 m2 to nie pozostaje nam nic innego jak wybór kosiarki spalinowej. Urządzenia te wyposażone są zwykle w mocniejsze silniki co pozwala na strzyżenie szerszego pasa przekraczającego nawet 50 cm. Oznacza to że szybciej uporamy się ze skoszeniem większej powierzchni i mniej się namęczymy. Życzę przyjemnych zakupów i zdumiewających efektów pracy w ogrodzie.

Treść dostarcza http://www.artelis.pl/

Odkwaszanie - wapnowanie trawnika.

Odkwaszanie – wapnowanie trawnika

Iwona Śliwińska

Trawa najlepiej rośnie na glebie o odczynie lekko kwaśnym – pH od 6 do 7. Przy niższej wartości gleba jest już zbyt kwaśna. Oznaką braku wapnia są wiotkie, słabe, rzadko rosnące  źdźbła oraz obecność mchu.

Trawa najlepiej rośnie na glebie o odczynie lekko kwaśnym – pH od 6 do 7. Przy niższej wartości gleba jest już zbyt kwaśna. Oznaką braku wapnia są wiotkie, słabe, rzadko rosnące  źdźbła oraz obecność mchu. Ponadto przy zbyt kwaśnym odczynie fosfor przechodzi w związki trudno przyswajalne dla roślin. Pomimo, iż  wielu z nas przedwiośnie kojarzy się właśnie z wapnowaniem trawnika, czynność tę należy przeprowadzić tylko, jeśli to konieczne. Zastosowanie wapna na trawnikach, które tego nie potrzebują, może prowadzić do jego uszkodzeń, wspomóc rozwój chwastów i chorób grzybowych oraz zaniku traw szlachetnych.
Ponieważ czas przenikania wapna do korzeni traw jest długi ( do trzech lat), wapnowanie należy przeprowadzać  raz na kilka lat. Najlepszą na to porą jest okres pozawegetacyjny, czyli wczesna wiosna (marzec albo nawet już koniec lutego) albo jesień (październik, początek listopada). W razie potrzeby małe dawki wapnia można stosować w każdej porze roku. Do trawników najlepszy jest dolomit (30 proc. CaO) lub kreda nawozowa (50 proc. CaO). Należy je dobrze rozdrobnić, aby nie pozostały grudki, i równomiernie rozsypać. Gleby lekkie, piaszczyste wapnuje się co trzy-cztery lata (sezonowa dawka to 5-8 kg CaO na 100 m2, czyli 16,7-26,7 kg dolomitu lub 10-16 kg kredy), gleby zwięzłe rzadziej – co pięć-sześć lat, ale większymi dawkami (8-12 kg CaO na 100 m2, czyli 26,7-40 kg dolomitu lub 16-22 kg kredy).
 
Pozdrawiamy, zespół Hortico S.A.
Więcej porad na naszym BLOGU

Treść dostarcza http://www.artelis.pl/

Pielęgnacja i wycinka drzew oraz krzewów - okrzesywanie.

Pielęgnacja i wycinka drzew oraz krzewów – okrzesywanie

Iwona Śliwińska

Piękno ogrodu ma swoje odbicie w znajdujących się w nim kwitnących i zdrowych roślinach. Niezależnie od tego, czy ozdobne, drzewa są podstawowym elementem krajobrazu, zarówno w parkach jak i małych ogrodach.

Piękno ogrodu ma swoje odbicie w znajdujących się w nim kwitnących i zdrowych roślinach. Niezależnie od tego, czy ozdobne, drzewa są podstawowym elementem krajobrazu, zarówno w parkach jak i małych ogrodach. Drzewa i krzewy są czynnikiem, który kształtuje całą perspektywę, tworzy intymność oraz przestrzeń do wypoczynku i  daje cień latem. Drzewa i rośliny potrzebują troskliwej i ciągłej opieki: dlatego też chcielibyśmy przedstawić kilka przemyśleń oraz istotnych wskazówek, potrzebnych do zapewnienia właściwej pielęgnacji.
Dlaczego , jak i kiedy okrzesywać?
Istnieje wiele powodów, dlaczego drzewa i rośliny należy przycinać: powstrzymywanie nadmiernego rozrostu; kontrolowanie wzrostu krzewów  (owocowych i ozdobnych), stymulowanie kwitnienia i owocowania; ożywianie osłabionych roślin; usuwanie zeschniętych gałęzi; nadawanie pożądanego kształtu; poprawianie ewentualnych błędów z poprzedniego przycinania, uwypuklanie piękna roślin. Okrzesywanie wymaga umiejętności i cierpliwości. Bardzo istotne jest zachowanie harmonii dla zdrowego rozwoju rośliny i unikanie błędnych lub nawet szkodliwych nacięć. Okrzesywanie musi być przeprowadzone we właściwych proporcjach, w odpowiednim czasie – w zależności od gatunku rośliny – przy zastosowaniu właściwej techniki cięcia: co oznacza, że cięcie powinno być równe, ukośne, blisko pęku lub sęku, raczej gałęzi o małej niż dużej średnicy.
Wskazówki przy wyborze pilarek i okrzesywarek
Pilarki elektryczne są lekkie i ciche podczas pracy, gwarantują łatwość obsługi oraz niski poziom emisji hałasu i proste zasady konserwacji. Przeznaczone są generalnie do prac wokół domu, tam gdzie dostępna jest energia elektryczna. Doskonałe do cięcia drewna kominkowego, lekkiego okrzesywania, cięcia drewna do majsterkowania.
Pilarki spalinowe są przeznaczone do bardziej wymagających zadań; z tego względu ich wybór powinien być uzależniony od przeznaczenia.
WOKÓŁ DOMU: lekkie, praktyczne maszyny (30 cm3 – 40 cm3), do cięcia i okrzeswyania, ścinki niewielkich drzew, cięcia drewna kominkowego.
W ROLNICTWIE I PROFESJONALNYM ZASTOSOWANIU: wszechstronne urządzenia (większe niż 45 cm3), oferujące moc oraz niezawodność, przeznaczone do pracy w rolnictwie oraz w lesie: ścinka, przerzynka, cięcie oraz okrzesywanie drzew o większych rozmiarach (szeroka gama pilarek, łącznie z modelami do intensywnej pracy oraz te klasy „Heavy Duty”).  
OKRZESYWANIE: lekkie, kompaktowe oraz łatwe w obsłudze urządzenia (25-30 cm3), z pojedynczym uchwytem, doskonale sprawdzają się podczas okrzesywania oraz precyzyjnego cięcia, niezbędnego w pielęgnacji drzew owocowych
Do cięcia i okrzesywania na wysokości oraz nierównym lub pochyłym terenie najlepsze są profesjonalne okrzesywarki. Dzięki teleskopowemu wysięgnikowi, można uzyskać zasięg do 5 metrów nad poziomem gruntu, a przez to dostęp do gałęzi znajdujących się w najwyższych partiach korony drzewa. Głowice okrzesywarek można regulować w zakresie od 0° do 90°

Treść dostarcza http://www.artelis.pl/

Wiosna w ogrodzie.

Wiosna w ogrodzie

Tomasz Galicki

Kończy się zima, topnieją śniegi a na naszych trawnikach pojawiają się krokusy i przebiśniegi. Pogoda zaczyna napawać nas optymizmem i chęcią do działania. Idzie wiosna i czuć to w powietrzu.

Wreszcie możemy zrzucić z siebie ciężkie zimowe kurtki i płaszcze, pójść na spacer nie obawiając się przeziębienia i oddać się przyjemności pielęgnacji ogrodu. Co prawda ogród w trakcie zimowych mrozów mógł trochę ucierpieć, niemniej jednak nasz zapał przetrwa tę próbę.
Mimo że noce są jeszcze chłodne możemy już przygotować pierwsze kwietne dekoracje w naszych skrzynkach i donicach. Doskonale nadają się do tego bratki, stokrotki, niezapominajki i pierwiosnki. Jeżeli wcześniej zostały przez nas zahartowane, czyli wystawiane na parę godzin dziennie, powinny przetrwać niewielkie przymrozki. W pojemnikach możemy także umieścić podpędzone już kwiaty cebulowe sprzedawane w niewielkich doniczkach (do kupienia w kwiaciarniach i supermarketach). Nie trzeba ich wyjmować z pojemników - można zakopać je w skrzynkach razem z osłonką.
W marcu możemy także dokonać pierwszych siewów wprost do gruntu. Na pierwszy rzut mogą pójść warzywa takie jak: koper, marchew, pietruszka, groch, groszek cukrowy, szpinak, rzodkiewka, szczypiorek. Jeżeli chodzi o kwiaty to śmiało siejmy: nagietka, smagliczkę nadmorską, mak, ostróżkę i groszek pachnący. Natomiast w inspekcie możemy już zasiać następujące warzywa: brokuł, kapusta, kalarepa, kalafior, seler, por, różne odmiany sałaty, cebula, oraz kwiaty: floks Drummonda, aksamitka, zatrwian, cynia, portulaka.
Nie zapominajmy także o pracach ogrodowych jakie powinniśmy na wiosnę wykonać, aby mógł on pięknie rozkwitnąć. Pielęgnację ogrodu proponuję rozpocząć od:
Badamy odczyn gleby, gdyż od niego zależy zdrowy wzrost roślin.

Nawozimy, ponieważ obfitość substancji odżywczych decyduje o prawidłowym wzroście roślin. Kompost jest najlepszym z naturalnych nawozów.
Ścinamy u nasady suche pędy bylin, a z grządek i trawnika wygrabiamy suche liście i obumarłe resztki roślin.
Przycinamy krzewy. Z krzewów kwitnących wczesną wiosną usuwamy suche i najstarsze pędy, a także te, które psują ich pokrój. W ten sposób postępujemy między innymi z irgami, jaśminowcami, kalinami, krzewuszkami, pięciornikami, pigwowcami, porzeczkami ozdobnymi i żylistkami.
Krzewy kwitnące późną wiosną i latem (na pędach tegorocznych) skracamy całe na wysokości około jednej czwartej nad ziemią. Pobudzi to roślinę do tworzenia wielu nowych pędów i obfitszego kwitnienia. Tak przycinamy: budleję Dawida, lawendę, hortensje: bukietową i krzewiastą (ale nie hortensję ogrodową, bo u niej pąki kwiatowe tworzą się jeszcze jesienią; przycięcie krzewu mogłoby więc sprawić, że nie zakwitnie), tawuły: japońską, drobną, białokwiatową i wierzbolistną oraz róże wielo- i wielkokwiatowe.
Przycinamy też korony róż szczepionych na pniach, pozostawiając ich 20-centymetrowe odcinki. Formujemy żywopłoty z roślin liściastych, skracając zeszłoroczne przyrosty o połowę, oraz korony drzew, jeśli tego wymagają (możemy przyciąć na przykład gałęzie, które nadmiernie ocieniają działkę).

Treść dostarcza http://www.artelis.pl/

Żywopłot, naturalne ogrodzenie.

Żywopłot, naturalne ogrodzenie

Tomasz Galicki

Argumentów skłaniających nas do zakładania żywopłotów w naszych ogrodach jest sporo. Podstawowymi funkcjami jakie spełniają są: ochrona wnętrza ogrodów przed śniegiem i kurzem który przedostaje się się z ulic, oraz osłabiają siłę wiatrów i tłumią hałas dochodzący z zewnątrz.

Żywopłot może rozdzielać w ogrodzie wnętrza spełniające różne funkcje użytkowe (na przykład oddzielać część gospodarczą od strefy wypoczynkowej) albo zasłaniać obiekty nieestetyczne jak kompostownik czy śmietnik. Pomijając jego walory architektoniczne, także koszt założenia żywopłotu jest zwykle dużo mniejszy od kosztu budowy ogrodzenia. Żywopłot, który ma osłaniać wnętrze ogrodu zarówno latem, jak i zimą, powinien być gęsty i mieć przynajmniej 1,5 metra wysokości.
Żywopłot zaspokaja z jednej strony potrzebę człowieka odizolowania się od świata zewnętrznego, zapewniając odrobinę intymności, a z drugiej wzbudza odczucia estetyczne, zwłaszcza jeśli jest utworzony z roślin efektownie kwitnących, o ciekawym ulistnieniu czy atrakcyjnych owocach.
Do tworzenia żywopłotu można wybierać wśród imponującej liczby gatunków krzewów zarówno liściastych jak i iglastych, drzew, krzewinek oraz bylin. Można tworzyć tzw. żywopłoty formowane (cięte) o określonych wymiarach i formie (regularnej, geometrycznej) lub żywopłoty nieformowane (swobodnie rosnące) o charakterze zdecydowanie naturalnym.
Żywopłoty formowane wymagają zastosowania roślin, które znoszą intensywne przycinanie oraz posiadają sporą zdolność odrastania i zagęszczania się po cięciu (mogą to być: ligustr, irga błyszcząca, cis, bukszpan). Żywopłoty nieformowane pozwalają na wykorzystanie gatunków o efektownym pokroju, ozdobnych z kwiatów lub owoców (np. forsycja, jaśminowiec, lilak, ognik szkarłatny, róże krzewiaste, tawuła).
Pielęgnację żywopłotu powinniśmy rozpocząć praktycznie już od momentu jego założenia. Tak jak w przypadku innych nasadzeń, również żywopłoty powinny być systematycznie odchwaszczane, podlewane oraz nawożone. Rodzaj nawozu, dawki i terminy jego stosowania zależą od gatunku roślin, ich wieku oraz typu gleby. Glebę w obrębie całego żywopłotu powinniśmy wyściółkować (np. mieloną korą, trocinami, przekompostowanymi liśćmi) co z pewnością ograniczy rozwój chwastów oraz straty wody z podłoża w rezultacie parowania.
W przypadku żywopłotów formowanych lub nieformowanych złożonych z roślin liściastych zabiegiem decydującym o ich atrakcyjności jest cięcie. Cięcia nie wykonuje się, gdy żywopłot składa się z roślin o określonych walorach dekoracyjnych - naturalnie gęstych, o charakterystycznym wydłużonym pokroju (odmiany krzewów iglastych i zimozielonych o formie kolumnowej). Żywopłoty nieformowane liściaste wymagają cięcia jedynie w początkowej fazie wzrostu, gdy następuje kształtowanie ich docelowej, prawidłowej konstrukcji (w pierwszym i drugim roku).
Pamiętajmy aby do przycinania trawy w obrębie żywopłotów nie używać dużych kosiarek, przydatna tutaj będzie z pewnością kosa spalinowa.

Treść dostarcza http://www.artelis.pl/

Ogrodzenia - typy i przeznaczenie.

Ogrodzenia - typy i przeznaczenie

Grzegorz Nowakowski

Sierpień i wrzesień są miesiącami, w których najwięcej osób korzystając z letniej pogody wyjeżdża na wakacje. Turyści przebywający w najbardziej odległych zakątkach świata nie zawsze jednak mogą beztrosko wylegiwać się na plaży, szaleć w klubach, czy podziwiać zabytki, ponieważ zdarza się, że ich m...

Sierpień i wrzesień są miesiącami, w których najwięcej osób korzystając z letniej pogody wyjeżdża na wakacje. Turyści przebywający w najbardziej odległych zakątkach świata nie zawsze jednak mogą beztrosko wylegiwać się na plaży, szaleć w klubach, czy podziwiać zabytki, ponieważ zdarza się, że ich myśli krążą wokół pozostawionego w kraju, pustego domu. Rzecz to powszechnie znana, że wakacje sprzyjają kradzieżom, dlatego też warto zabezpieczyć się przed włamaniem, zanim zaczniemy planować wyjazd. Ogrodzenie jest podstawową formą ochrony domu przed intruzami. Występuje ono w wielu wariantach, jednak najbardziej popularnym rodzajem są ogrodzenia zrobione z siatki ogrodzeniowej. Możemy wyróżnić kilka typów tego ogrodzenia, mamy więc siatki ogrodzeniowe: ślimakowe, zgrzewane, autostradowo-leśne i techniczne, które nadają się do ogólnego zastosowania.
Różnią się one przede wszystkim kształtem, ale również trwałością i przeznaczeniem. Siatki ogrodzeniowe ślimakowe są najbardziej powszechnym typem ogrodzenia posesji. W ich obrębie wyróżnić można siatkę plecioną ocynkowaną i siatkę plecioną ocynkowaną, powleczoną PCV, którą niektórzy producenci opatrują nawet dziesięcioletnią gwarancją. Ogrodzenie tego typu ma bardzo wszechstronne zastosowanie - nadaje się między innymi do zabezpieczenia takich terenów, jak: parki, osiedla, fabryki, korty tenisowe oraz posiadłości użytkowników prywatnych. Producenci oferują nam również siatki zgrzewane, charakteryzujące się prostokątnym kształtem oczek - mogą okazać się one bardzo przydatne przy wydzielaniu poszczególnych części ogrodu, lub odseparowaniu danego fragmentu przestrzeni. Właściciele psów oraz innych zwierząt zamieszkujących ogrody mogą więc odgrodzić fragment terenu przeznaczony na przykład na warzywa lub owoce tak, aby ich zwierzak nie deptał roślin. Ze względu na niską cenę, są one coraz częściej traktowane jako siatki tymczasowe. Ogrodzenie domu nie ogranicza się jednak do założenia siatki. Możemy wybierać również w innych typach ogrodzeń - palisadowych oraz panelowych. Współcześnie mamy niemal nieograniczone możliwości doboru takiego ogrodzenia, które spełni nasze wymagania w zakresie bezpieczeństwa, estetyki i trwałości. Po co więc psuć sobie urlop troską o swój majątek, skoro wystarczy zainwestować w siatki ogrodzeniowe lub innego typu barierę przed złodziejami i spać spokojnie?

 

Pozycjonowanie - Reklama w internecie

 

Treść dostarcza http://www.artelis.pl/

Dlaczego warto uprawiać rośliny sadownicze? Poznaj 3 ważne powody!

Dlaczego warto uprawiać rośliny sadownicze? Poznaj 3 ważne powody!

Rafał Okułowicz

Niniejszy tekst jest przeznaczony dla wszystkich osób, które zastanawiają się: Czy warto spróbować uprawy drzew i krzewów owocowych na własnej działce lub w przydomowym ogrodzie? Jeżeli masz taki dylemat, to mam nadzieję, że lektura poniższego tekstu pomoże rozwiać Twoje wątpliwości.

Niniejszy tekst jest przeznaczony dla wszystkich osób, które zastanawiają się:

Czy warto spróbować uprawy drzew i krzewów owocowych na własnej działce lub w przydomowym ogrodzie?

Jeżeli masz taki dylemat, to mam nadzieję, że lektura poniższego tekstu pomoże rozwiać Twoje wątpliwości. Jeżeli już od dawna planujesz założenie małego sadu w Twoim ogrodzie, tylko tak jakoś dotąd się nie składało i Twój sad pozostał tylko dobrym pomysłem, to mam nadzieję, że ten tekst umotywuje Cię wreszcie do działania!

Oto 3 ważne powody, dla których warto mieć owoce z własnej uprawy:

1. Owoce z własnej działki są zdrowsze
Prowadząc samodzielną uprawę drzew i krzewów owocowych, możesz uzyskać znacznie zdrowsze owoce, niż te kupowane w sklepach. Wpływają na to dwa czynniki.

Po pierwsze - w uprawach towarowych do walki z chorobami i szkodnikami roślin sadowniczych wykorzystuje się szkodliwe dla naszego otoczenia i dla nas samych fungicydy i pestycydy. Jest to konieczne, gdyż duża liczba drzew lub krzewów owocowych tego samego gatunku posadzona na małej powierzchni sprzyja rozwojowi ich chorób i szkodników. W niektórych produkcyjnych sadach jabłoniowych, przeciwko tylko jednej chorobie jabłoni - parchowi, wykonuje się aż kilkanaście oprysków rocznie!

Dlaczego w produkcji sadowniczej używa się tak wiele chemicznych środków ochrony roślin, chociaż nie pozostaje to bez wpływu na nasze zdrowie? No cóż... Dla producenta liczy się przede wszystkim zysk. Aby zarobić musi uzyskać duży plon a owoce muszą ładnie wyglądać. Wtedy uzyska za nie dobrą cenę. Ty przecież też robiąc zakupy oceniasz owoce po wyglądzie. Jednak tego, czy te owoce są zdrowe i bogate w składniki odżywcze, samodzielnie nie sprawdzisz...

Pewne jest jedno: samodzielnie uprawiając rośliny sadownicze to Ty decydujesz kiedy i ile środków ochrony roślin zastosować. Możesz zmniejszyć potrzebę stosowania środków chemicznych poprzez właściwą pielęgnację uprawianych roślin, wybór do uprawy gatunków i odmian odpornych lub tolerancyjnych na najczęściej występujące choroby oraz stosować niechemiczne środki ochrony roślin, oparte na naturalnych składnikach

Kolejnym czynnikiem obniżającym wartość odżywczą owoców dostępnych w handlu, jest bardzo intensywne wykorzystanie gleby i stosowanie nawozów sztucznych zawierających wyłącznie azot, fosfor i potas.

W efekcie takiej uprawy otrzymujemy owoce znacznie uboższe w składniki odżywcze - witaminy i minerały. Ale Ty uprawiając rośliny sadownicze we własnym ogrodzie możesz temu zaradzić stosując naturalne metody uprawy gleby. Możesz dostarczać do gleby wszystkie potrzebne składniki poprzez zastosowanie nawozów organicznych (kompost uzyskiwany z resztek roślinnych i obornik) oraz wysiewając rośliny na nawóz zielony. W uprawach produkcyjnych to się nie opłaca. Ale Tobie się opłaci - dzięki temu otrzymasz zdrowszą żywność dla Ciebie i Twojej rodziny, a przecież Wasze zdrowie jest bezcenne!

2. Owoce z własnej działki są smaczniejsze

Po raz kolejny miałem okazję przekonać się o tym tego lata, kiedy spróbowałem truskawek z ogródka mojej mamy. Świeże owoce, zerwane prosto z krzaczka były wyśmienite i nijak nie przypominały w smaku tych kupowanych w sklepach.

Jak to możliwe? Z tych samych powodów, z jakich owoce tracą na wartości odżywczej. Utrata witamin i minerałów idzie w parze z utratą dobrego smaku. Poza tym owoce wielu gatunków, przeznaczone do sprzedaży, są z reguły zbierane jeszcze zanim dojrzeją. Gdyby zbierano je w pełni dojrzałości, nie przetrwały by transportu i uległy zniszczeniu, zanim dotarły by na sklepowe półki. Tak więc owoce dojrzewają w magazynach i na sklepowych półkach. Ale w tym czasie nie czerpią już z rośliny substancji odżywczych. Stają się miękkie i nabierają tzw. dojrzałości spożywczej ale czy nabierają smaku? Nie sądzę...

Jeżeli chcesz poznać smak "prawdziwych" jabłek i gruszek, koniecznie spróbuj samodzielnej uprawy tych drzew owocowych. Wtedy zobaczysz jak smakują tuż po zerwaniu ich z drzewa. Oczywiście do uprawy wybierz te owoce, które lubisz.

3. Owoce z własnej działki są tańsze

Czy nie wydaje Ci się, że owoce w sklepach są z roku na rok coraz droższe? Na problem ten już w 2004 roku zwrócili uwagę redaktorzy Działkowca (Nr specjalny 'Owocowy Ogród'). Spodziewano się wówczas wzrostu cen owoców po naszym wejściu do Unii Europejskiej. W krajach 'starej' UE owoce były znacznie droższe niż w Polsce i było jasne, że ceny owoców na naszym rynku będą rosnąć dążąc do poziomu porównywalnego z cenami w innych krajach UE.

Uprawiając drzewa i krzewy owocowe możesz uzyskać owoce znacznie taniej (choć nie w każdym przypadku). Wynika to min. z możliwości ograniczenia stosowania drogich środków chemicznej ochrony roślin, które w uprawach produkcyjnych są stosowane w dużych ilościach. Możesz też zaoszczędzić na nawozach, wzbogacając glebę przede wszystkim kompostem pozyskanym z resztek roślinnych z własnej działki. W pewnym stopniu taka uprawa może być zatem 'samowystarczalna'.

Na koniec można pomyśleć o najprzyjemniejszym. Aby uzyskać własne plony, trzeba wprawdzie włożyć w to sporo pracy, doglądać drzew i krzewów przez cały rok, wykonywać wszystkie prace pielęgnacyjne. Ale ile satysfakcji da Ci możliwość skosztowania smacznych i zdrowych owoców z własnej uprawy!

Mam nadzieję, że teraz nie masz już wątpliwości, że warto samodzielnie uprawiać drzewa i krzewy owocowe we własnym ogrodzie. A zatem... do dzieła! Zobacz: Jak założyć sad - poradnik dla początkujących

Rafał Okułowicz jest twórcą poradnika Ogrody oraz Domy i Mieszkania.

Treść dostarcza http://www.artelis.pl/